ساخته‌هاي مهران مديري همواره با برخوردهاي مختلف مواجه شده است، اما اين بار «شب‌هاي برره» نظرات تند مخالف را به همراه داشته است.
وقتي مهران مديري مجموعه تلويزيوني «پاورچين» را با حضور و نوآوري قابل توجه جوادرضويان و استفاده از مضمون شهري و ناکجاآبادي به نام برره توليد کرد و اين سريال توانست نگاه بيشتر مخاطبين تلويزيون را به خود جلب کند، مديري در پي فرصتي بود تا بتواند به طريقي اين موفقيت را تکرار کند. توليد مجموعه تلويزيوني «جايزه بزرگ» نتوانست براي مديري اعتباري کسب کند و از حد و اندازه‌هاي يک سريال طنز تلويزيوني شيرين و با مزه بسيار دور بود. به همين دليل دست‌اندرکاران شبکه سه و مهران مديري به سراغ مضموني رفتند که امتحان خود را پس داده بود و از جذابيت آن اطمينان خاطر داشتند. يعني به سراغ برره‌اي‌ها بروند.
در مجموعه تلويزيوني «شب‌هاي برره» مديري همان شهري را به تصوير کشيد که تصاويري محو و گنگ از آن در «پاورچين»ارائه شده بود. البته اين بار ديگر مجموعه مهران مديري درجه کيفي «ج» نگرفت. بلکه مديران شبکه سه با در اختيار قراردادن بخش عمده‌اي از امکانات خود به اين سريال و ايجاد يک شهرک و در نظر گرفتن درجه کيفي «ب ويژه» براي تامين هزينه‌هاي سريال، کار را آغاز کردند. مديري در اين سريال تلاش کرد هر آنچه که دارد در قالب داستان‌هاي آن ارائه کند. اما شوخي‌هاي سريال، تاکيد بر زبان برره‌اي و پيچ و تاب زبان فارسي، مضمون کلي اثر، مطرح کردن حضور روستاييان و يک شهرنشين تهراني و... بازتاب و واکنش‌هاي مختلفي را از سوي کارشناسان، اهالي فرهنگ و هنر، دانشجويان، منتقدان و ساير اقشار جامعه در پي داشت. اين که اصولا «شب‌هاي برره» سريالي بي‌کيفيت و حتي مخدوش‌کننده فرهنگ است يا اثري معمولي و طنزآميز است که از شوخي‌هاي به نسبت تندي بهره مي‌برد مسئله اصلي و مهم ميان افرادي است که درباره اين سريال گفت وگو مي‌کنند.

به گزارش مهر عماد افروغ، رئيس کميسيون فرهنگي مجلس در اين زمينه معتقد است: مجموعه تلويزيوني «شب‌هاي برره» يک برنامه سرگرم‌کننده است و به هرحال مردم ما نياز به سرگرمي دارند. به نظر مي‌رسد اين سريال با استقبال عموم مخاطبين مواجه شده است. من قصد ندارم در استقبال مردم از اين سريال شک و شبهه‌اي ايجاد کنم. مردم فارغ از سختي‌ها و دشواري‌هاي کار روزانه از طريق اين برنامه سرگرم مي‌شوند. سخن من اين است که آيا رسالت تلويزيون ما صرفا پر کردن اوقات فراغت است و نبايد هيچ پيامي در برداشته باشد يا اجازه دارد بخشي از جمعيت روستايي کشور را به استهزا بگيرد؟ در اين سريال به روستاييان و زبان و ادبيات فارسي توهين مي‌شود و اين سريال قطع‌نظر از اينکه براي لحظاتي خنده‌اي بر لب‌ها بياورد، آيا از کارکرد ديگري برخوردار است و در درازمدت تاثيري بر جامعه مي‌گذارد. جز اينکه فرهنگ عمومي جامعه را مخدوش مي‌کند؟
وي خاطر نشان کرد: اين طنز جدا از توفيقي که در خنداندن جامعه دارد، سطح مخاطب را به قدري پايين آورده است که سريال در اندازه فهم و درک کودکان است.
شما اگر بخواهيد کودکان را به طريقي سرگرم کنيد، به انجام حرکات دست و پا يا لب و دهان و حرکات عجيب و غريب مي‌پردازيد و با کلمات خود سعي مي‌کنيد، نظر او را به خود جلب کنيد. در اين سريال هم همين اتفاق مي‌افتد. چنين آثار تلويزيوني زيبنده نظام و فرهنگ ما نيست. نبايد مجموعه‌هاي تلويزيوني به اندازه فهم کودکان تنزل پيدا کند. اين مسئله که مردم ما از اين نوع طنزها، استقبال مي‌کنند نکته‌اي است که بايد به آن توجه شود. تلويزيون ما بايد طنزهايي از نوع آثار چارلي چاپلين را ارائه دهد که به مسائلي همانند استثمار، مشکلات کارگران تحت نفوذ استعمار، بحث ماشينزم و... اشاره مي‌کند. نه آنکه طنزهايمان شبيه آثار لورل و هاردي باشد که قصد آن فقط خنداندن بيننده است و کارکرد اجتماعي و فرهنگي ندارد.

گيلان‌نژاد مدير گروه معارف اسلامي شبکه دوم سيما که به عنوان يک بيننده تلويزيوني در اين مورد اظهار نظر مي‌کند به محمدي خبرنگار خراسان مي‌گويد: ابتدا بايد ديد که شاخصه‌هاي يک برنامه خوب چيست؟ دو نکته مهم است اول اينکه اثر تربيتي، اخلاقي داشته باشد و به خصوص بر نوجوانان و جوانان تاثير بگذارد و نکته ديگر اينکه حافظ وحدت ملي و در عين حال با نشاط باشد.
تحقير روستاييان و ارشاد به دور بودن از تمدن بشري، بي‌سوادي آدم ها، بداخلاقي، بيکاري، دروغگويي، رياکاري و پول دوستي از جمله مصاديقي است که در اين سريال درباره روستاييان مي‌بينيم. در مقابل شخصيت تهراني داستان، انساني خوب، با شعور، فهيم، صبور، با گذشت، پرکار و علاقه‌مند به خانواده است يعني درست برخلاف روستاييان،
نکته ديگر اينکه کدام کشور اجازه مي‌دهد که زبانش مورد تمسخر قرار گيرد. اين توهين به فرهنگ ملي ما نيست؟

چرا لباس زيبا و ملي ما به سخره گرفته مي‌شود.
فردا اگر کسي اين لباس‌هاي سنتي را بر تن کرد بايد به ياد «شب‌هاي برره» بر او خنديد آيا آن وقت جوانان رغبت مي‌کنند لباس ملي بر تن کنند؟
علاوه بر اين تصاوير روي ديوار اين روستا اشاره‌اي به ايران باستان دارد، آيا اين به بازي گرفتن مليت و پيشينه مردم نيست.
در مقابل دکتر فريدن آزما، استاد دانشگاه و کارشناس رسانه معتقد است:
به عقيده من اين سريال به اندازه‌اي که درباره آن صحبت مي‌شود و حساسيت به خرج مي‌دهند، نامناسب و آزاردهنده نيست. در حال حاضر به مناسبت ماه مبارک رمضان چند سريال ديگر از شبکه‌هاي مختلف تلويزيون پخش مي‌شود.
آيا هيچکدام از اينها ايراد ندارد و مسائلي را به شوخي يا مسخره نمي‌گيرد. به عقيده من نوعي غرض‌ورزي با مهران مديري وجود دارد که تا اين حد نسبت به کار او حساسيت نشان مي‌دهند. به نظر من لهجه‌اي که در اين سريال ارائه مي‌شود، مربوط به هيچکدام از بخش‌هاي ايران نيست و توجه بيش از اندازه به آن «مته به خشخاش گذاشتن» است. از نظر تکيه کلام‌ها يا حرکاتي که در اين سريال نشان داده مي‌شود و نوجوانان آنها را تقليد مي‌کنند، بايد بگويم اينها مدت زمان کوتاهي دارد و پس از مدتي برگشت‌پذير است و آثار درازمدت ندارد. اينکه ما به همه چيز بدبينانه نگاه کنيم، راه‌حل مناسبي براي مقابله با امور مختلف نيست. اگر تلويزيون ما بيش از اندازه محدوديت به وجود بياورد، استفاده از ماهواره يا ديگر رسانه‌ها به وسيله مردم امري طبيعي مي‌شود.
يکي از مسائل مهم تعيين گروه سني براي تماشاي فيلم و سريال‌هاي مختلف است. اين موضوع در سراسر جهان امري بسيار عادي و متداول است.

پاسخي که برره‌اي‌ها دادند
سازندگان مجموعه تلويزيوني «شب هاي برره» و گروه فيلم و سريال شبکه سه سيما به برخي انتقادات و ديدگاه‌ها در خصوص اين مجموعه تلويزيوني پاسخ دادند.
در بخشي از اين جوابيه که از طريق روابط عمومي شبکه سوم سيما ارسال شده چنين آمده است: اين روزها مطالب مختلفي در برخي مطبوعات درباره مجموعه طنز تلويزيوني شب‌هاي برره به چاپ رسيده که در برخي از اين مطالب انتقاداتي از اين برنامه شده است.
در اين بيانيه آمده است: عده‌اي دلسوزانه و از روي حسن‌نيت و به قصد اصلاح و خيرخواهي در خصوص وجود برخي کاستي ها و ضعف‌ها و احيانا بدآموزي‌هاي اين برنامه ابراز نگراني کرده‌اند که بدين وسيله از آنان تشکر مي‌شود.
دست‌اندرکاران اين برنامه افزودند: به نظر مي‌رسد که عده‌اي حدود انصاف را درنورديده و با نقادي غيرکارشناسانه خود در مسير تخريب رسانه ملي و دست‌اندرکاران اين برنامه گام برداشته‌اند.
اگر مي‌خواستيم با نگاهي ايجابي رفتار صحيح انساني و اجتماعي را تبليغ و ترويج کنيم و به عبارتي بيننده را نصيحت کنيم، قطعا به دام شعارزدگي مي‌افتاديم و با تبليغ مستقيم که مطبوع طبع بيننده هوشيار و فهيم طنز تلويزيوني نيست از مقصود خود باز مي‌مانديم.

نويسندگان اين جوابيه با اشاره به برخي ويژگي‌هاي اين مجموعه تلويزيوني افزوده‌اند: در ساخت اين مجموعه بر آن شديم تا با رويکردي سياسي به هجو عادات و اخلاق ناپسند فردي و اجتماعي و نقد روابط سوء و ناهنجاري‌هاي جامعه بپردازيم تا از اين راه رسالت خود را در توليد محصولي پيام‌دار و متناسب با اهداف رسانه ملي انجام دهيم.
در ادامه اين بيانيه چنين آمده است اگر چه هنوز در ابتداي راه هستيم و قسمت‌هايي از برنامه که تاکنون توليد و پخش شده است حدود يک پنجم کل مجموعه را شامل مي‌شود، اما به پشتوانه تفکر و تحقيق و بحث‌هاي کارشناسانه و حمايت‌ها و هدايت‌هاي مادي و معنوي سازمان صدا و سيما و مديران شبکه و به اتکاي همکاري و همراهي گروهي منسجم و کارآزموده توانسته‌ايم حجم قابل توجهي از مفاهيم ارزشمند و آموزه‌هاي اخلاقي مورد نياز جامعه را در اين مجموعه مطرح کنيم.
در اين مجموعه تلاش شده است تقبيح چاپلوسي و تملق‌گويي که متاسفانه در جامعه ما رواج يافته است از طريق خلق شخصيتي چون «جان‌نثار»‌به تصوير کشيده شود.
«تقبيح غيبت و بدگويي که متاسفانه نقل بعضي از مجالس و محافل ما شده است از طريق تشبيه آن به مراسم نخودچي خوران باعث تنفربيننده از اين گناه و عمل ناپسند است»
نهي از دو رويي و دوگانگي در رفتار و در روابط اجتماعي با استفاده از افعال معکوس تمثيل اين معناست، نفي سودجويي و منفعت طلبي و کسب درآمدهاي حرام و نامشروع با انگيزه عمل به ارتشاء و اختلاس است و اشاره به زشتي با اين عمل که همه چيز قابل معامله با پول است از جمله مواردي است که به زباني طنزگونه در اين مجموعه به تصوير کشيده شده است.
اين جوابيه مي‌افزايد: تاکيد بر لزوم کنارگذاشتن آداب و رسوم غلط و دست و پاگيري که هيچ تناسبي با موازين شرعي و سنت‌هاي اسلامي ندارد، از جمله سختگيري‌هاي بي‌مورد در ازدواج، نفي برخي باورهاي غلط مثل بسته شدن عقد دخترعمو و پسرعمو در آسمان که متاسفانه هنوز هم در برخي از مناطق کشور رواج دارد، طرح مشکلات ناشي از ازدواج تحميلي به عنوان يک رفتار غيراسلامي همچنين ذم تحمل‌ناپذيري و پرخاشگري و توسل به زور در تعاملات اجتماعي از طريق نمايش دعواهاي بي‌مورد و کساني که با کوچکترين مخالفتي با يکديگر دست به يقه مي‌شوند از جمله مواردي است که قسمت‌هاي پخش شده اين مجموعه بر آن تاکيد داشته است.

سازندگان مجموعه تلويزيوني شب‌هاي برره در جوابيه خود آورده‌اند:
در انتخاب جغرافياي برره، دکورها، لباس‌ها و گويش اين مردم نهايت دقت شده است که به هيچ يک از مناطق ايران شبيه نباشد، تا مبادا شائبه توهين به قوم خاص، زبان و لهجه خاص، يا بخشي از سرزمين پهناور ايران را به وجود بياورد.
حتي دقت کرده‌ايم تا بحث شهري و روستايي مطرح نشود و اين که در بعضي از انتقادات به تمسخر روستاييان متهم شده‌ايم و در برخي ديگر به توهين به شهري‌ها، نشان مي‌دهد که واقعا قصد تحقير و توهين به هيچ يک از اين قشرها را نداشته‌ايم و به مقصود و منظور خود از ايجاد ناکجاآبادي انتزاعي نزديک شده‌ايم.
در ادامه اين جوابيه آمده است: ازوارد شدن لطمه به زبان فارسي به عنوان يکي از عيب‌هاي برنامه سخن به ميان آمده است که بايد بپرسيم آيا لهجه‌هاي مختلفي که در ايران وجود دارند، تاکنون لطمه‌اي به اين زبان زده‌اند، اگر جواب منفي است پس لهجه بازيگران اين مجموعه نيز چندان صدمه‌اي به اين زبان وارد نخواهد کرد، ضمن اينکه تاثير اصطلاحات و تکيه کلام‌هاي مجموعه هاي طنز تلويزيوني معمولا مقطعي است و به همان سرعتي که در بين بينندگان جا مي‌افتد و شايع مي‌شود به همان سرعت نيز از خاطره‌ها محو مي‌شود.
اين جوابيه با تاکيد بر غنا و استحکام زبان فارسي اضافه مي‌کند نکته مهمي که در اين باره مي‌توان گفت اين است که زبان فارسي به دليل غناي فرهنگي وغلبه ذاتي خود در طول تاريخ نه تنها تحت تاثير لهجه‌ها و حتي زبان‌هاي ديگر قرار نگرفته است، بلکه بر بسياري از اين زبان‌ها تاثيرگذار نيز بوده است.
اين جوابيه مي‌افزايد: در برخي از ايرادات به اين برنامه به هزينه ميلياردي کار اشاره شده است که براي رفع هرگونه سوءتفاهم در اين‌باره بايد گفت: هزينه ساخت اين برنامه دقيقه‌اي ۱۱۶ هزارتومان است که با احتساب ۹۰ برنامه ۴۰ دقيقه اي رقم کل هزينه ساخت برنامه نصف آنچه که در مطبوعات آمده هم نمي‌شود که با توجه به سختي کار و تعدد بازيگران و مخارج سنگين دکور و اجاره مکان فيلمبرداري که باغي به مساحت حدود چهل هزار مترمربع است، شايد اين مجموعه جزو ارزانترين سريال‌هاي تلويزيوني است.

  در حوزه ادبيات اصلي‌ترين مسله‌اي که در مهاجرت نقش داشته است، رشد ادبيات انتقادي است گذشته از اين ادبيات ترجمه‌اي پررنگ شد
شاهرخ تندرو صالح نويسنده، شاعر و محققي است که درحوزه‌هاي مختلف ادبي فعاليت کرده است. از اين شاعر و نويسنده آثاري چون «جنگ و ادبيات موج نو»، «باغ بارون» و به تازگي «خواب‌هاي داوود» منتشر شده است.
ادبيات مهاجرت موضوعي است که تندرو صالح ۱۲ سال در خصوص آن تحقيق کرده است.اين نوع خاص از ادبيات زماني به عنوان يک مسئله مهم برايش مطرح شد که با توليد آثار ادبي و فرهنگي نويسندگان ايراني خارج از مرزهاي ايران روبه رو شد او در اين تحقيق به نکته ايراني بودن متون تاکيد فراوان دارد و معتقد است که نويسندگان و شعراي ما به پرسش‌هاي مخاطبان ايراني پاسخ مي‌دهند.
اين تحقيق ۱۲ ساله تا پايان سال براي تبديل شدن به کتاب آماده شده و به زير چاپ خواهد رفت. همين بهانه‌اي شد تا گفتگويي با وي داشته باشيم

ادبيات مهاجرت چگونه شکل گرفت؟
- در بحث ادبيات مهاجرت» چيزي که به عنوان اساس و فرضيه علمي براي من مطرح شد» مطالعه آثار ادبي توليد شده در خارج از ايران به زبان فارسي بود.
از طرفي توجه به اين نوع ادبيات در تاريخ ما سابقه داشته است.
اگر کمي در تاريخ معاصر خودمان تامل کنيم، مي‌بينيم که از زمان قاجار به بعد رگه‌هاي اصلي تمرکز نويسندگان ايراني به شکل خاص در خارج از ايران اتفاق افتاده گرچه پيش از آن هم نمونه داشته است.
نکته ديگر چيستي آثار ادبي است که در فضاي ادبيات ايران منتشر مي‌شود و اين سوءال که چيستي ادبيات در حوزه انديشه چه تاثيري بر ادبيات و رويارويي با مسائل مختلف فرهنگي، اجتماعي و مهاجرت داشته مرا وادار کرد که به اين موضوع بپردازم

- دلايل مهاجرت نويسندگان در دوره‌هاي مختلف چه بود؟
- اولين قدم‌هاي مهاجرت در بين اهل انديشه و ادبيات تا جايي که منابع و مآخذ به ما مي‌دهد اين است که از دوره صفويه» مهاجرت شاعران اوج گرفت. در واقع از اين زمان عبور از مرزهاي جغرافيايي و منتشر کردن زبان فارسي در قلمرو جغرافيايي شروع شد اين مهاجرت در فرهنگ ما ادامه پيدا کرد تا به دوره قاجاريه رسيد. اين مقطع زماني براي ما به مثابه رويارويي با جهان است.
بعد از جنگ‌هاي ايران و روسيه و به هدر رفتن تماميت ارضي افرادي که در ساختار قدرت قرار داشتند به کشورهاي ديگر مسافرت کردند و از اينجا ترجمه وارد دنياي ما شد در زمان صفويه ابتدا شاعران به دربار هند مهاجرت کردند اما در زمان قاجاريه دليل مهاجرت‌ها فرهنگي بود و بيشتر از همه عباس‌ميرزا تلاش کرد و حتي طيفي را براي طراحي پل ارتباطي با خارج به کشورهاي ديگر فرستاد. عده‌اي رفتند و حاصل اين سفر داستان، شعر و دستاوردهاي صنعتي بود اما در حوزه ادبيات اصلي‌ترين مسئله‌اي که در ايجاد ارتباط انديشه بين دنياي ايران و غرب رشد کرد، ادبيات انتقادي بود و به همين دليل به کشورهاي همسايه و نزديک از جمله ترکيه، هند و مصر مهاجرت کردند.
- مهاجرت در دوره‌هاي بعدي به سمت اروپا بود چرا قلمرو جغرافيايي مهاجرت تغيير کرد؟
- در مورد اين مسئله بايد ابتدا از قدرت‌هاي استعماري صحبت کنيم و اينکه دولت انگليس و روسيه مي‌خواستند سرمايه‌هاي کشور را تصاحب کنند و بعد هم آمريکايي‌ها بر کشور ما مسلط شدند همين باعث شد که ادبيات و مبناي انديشه مهاجرت در کشور ما متاثر از فرهنگ اروپا بويژه انگلستان و آمريکا باشد. همه اينها سبب شد تا ادبيات ترجمه‌اي وارد ادبيات ما شود. البته ادبيات ترجمه هم بدنه انديشه ايراني، ادبي و فرهنگي ما را به سمت و سوي مختلف کشاند به همين دليل در ويترين انديشه ايراني گاهي رفتار و انديشه اروپايي، روسي، آمريکايي و آسيايي را شاهديم و اين متاثر بودن از نهضت ترجمه است.

دستاورد ادبيات مهاجرت در مقاطع مختلف چه بود؟
- دستاورد ادبيات مهاجرت اين است که قدرت پرسش‌گري و تجزيه و تحليل را به ادبيات، فرهنگ در حوزه انديشه ما داده و طي دو قرن آن را بارور کرده است يعني ميل به ترجمه آثار ادبي ايراني زياد شده و اين يک دليل عمده دارد و آن نيازمندي جهان به يک هم‌انديشي در تمامي عرصه‌ها و تمدن‌هاست و همين اتفاق، نويسنده و متفکر ايراني را به حرکت وا مي‌دارد. نويسنده مهاجر ايراني بزرگترين تاثير تاريخي را مي‌توانست در خودش بگذارد که اين در بدنه ادبيات و فرهنگ بود و اگر مي‌بينيم که بخشي از تاريخ نويسندگي ما معلق و درگير تجربيات متنوع و رنگارنگ است، به اين دليل است که چگونگي نقد و انتقاد را به ما منتقل کردند. در مقطع ادبيات نوين ما يعني از جمالزاده به بعد اين حس منتقدانه در ادبيات شکل گرفت و اين محصول کمي نيست.

نگاهي به نمايش «دوشيزه و مرگ» به کارگرداني بهنام حقيقي

 
نمايش «مرگ و دوشيزه» قصه غم‌انگيز زني است که «آريل دورفمان» آن را نگاشته است. «پائولينا سالاس» زني است که در دوره حکومت ژنرال پينوشه در شيلي توسط عده‌اي ربوده و شکنجه شده است.حالا بعد از گذشت پانزده سال با همسرش به خانه ييلاقي خود براي استراحت مي‌روند. همسر او در راه بازگشت به خانه به دليل نقص فني ماشينش، با دکتر «ميراندا» آشنا مي‌شود و او را به منزل مي‌رساند و شب دوباره دکتر ميراندا به منزل«اسکوبار» مي‌آيد و در همان زمان پائولينا با شنيدن صداي ميراندا او را مي‌شناسد و قصد اعتراف‌گيري از او را دارد و در اين راه همسرش نيز ناخواسته با او همکاري مي‌کند.
آنچه در نگاه اول در اين نمايش نمود پيدا مي‌کند، بازگشتي است که در پرده اول اجرا مي‌شود و از همان ابتدا تماشاگر متوجه مي‌شود که با اجرايي متفاوت روبه‌روست. ضربه اوليه آنچنان محکم است که تماشاگر فرصت فکر کردن پيدا نمي‌کند و فقط مي‌خواهد دليل اندوه شديد پائولينا را بداند.
نمايشنامه «دوشيزه و مرگ» برگرفته از نام کوارتتي است که«شوبرت» آن را در چهار موومان تصنيف کرده و اين تم در سراسر نمايش حاکم است. نويسنده نمايشنامه به خوبي لايه‌هاي دروني شخصيت‌ها را بررسي مي‌کند.
کارگردان به واسطه همين متن خوب به راحتي توانسته با کمترين امکانات و طراحي خاص صحنه به آن جان ببخشد. واژه‌هايي چون قتل، خيانت، اعتراف، قانون ، پست و مقام اگرچه محور اصلي اين نمايش است، اما درگيري ذهني تماشاگر پائوليناست که ذره‌ذره به عمق وجود و زجري که در دوران حکومت پينوشه بر او رفته، آشنا مي‌شود.
روح و جسم آسيب‌ديده پائولينا، پس از پانزده سال آنچنان درگير انتقام‌جويي است که جز انتخاب يک راه چاره‌اي ندارد. او بارها و بارها از سوي دکتر ميراندا و ديگران مورد اذيت و آزار قرار مي‌گيرد.
دروغ نکته‌اي است که در اين تئاتر موج مي‌زند. حتي دروغ‌هايي که اسکوبار علي‌رغم علاقه‌اش به پائولينا فقط به دليل رهايي دکتر ميراندا مي‌گويد.
بازي‌هاي نفس‌گير بازيگران، تماشاگر را صحنه به صحنه و پرده به پرده با خود همراه مي‌کند. بازي مينا يثربي، نرم و روان و باورپذير است. پيام بخت و فرزين محدث هم موقعيت و وضعيت حاد را در فضاي صحنه به خوبي القا مي‌کنند. بازي فرزين محدث اما تفاوت بسياري دارد چرا که به قدري باورپذير و حسي است که علي‌رغم جناياتي که در قالب نقش دکتر ميراندا مرتکب شده اما تماشاگر با او همذات‌پنداري عجيبي دارد.
طراحي صحنه نمايش يکي از ساده‌ترين قالب‌هاي موجود است. دو نيمکت، ميزي کوچک و يک ميز تحرير و چند بطري نوشيدني تمام وسايل اين نمايش را تشکيل مي‌دهند. در واقع نمايش در ساده‌ترين شکل صحنه و فقط به پشتوانه نور و صدا اجراي موفقي پيدا مي‌کند. طراحي لباس هم اگرچه در عين تناسب با موقعيت خوب است اما به دليل يکنواختي تداعي‌کننده يک زمان است و نه تغيير موقعيت.
يادآوري صحنه اوليه نمايش که در ميانه اين روايت تکرار مي‌شود، با کوارتت «شوبرت»، تداعي‌کننده خاطرات تلخي است که بر يک زن رفته و معلوم نيست که در حکومت فعلي مجازاتي در پيش خواهد داشت يا نه. در حالي که دکتر ميراندا ادعاي قوي‌تري براي اثبات بي‌گناهي خود دارد و آن هم عدم تعادل روحي و رواني پائوليناست.
پرده پاياني که با مرگ دکتر ميراندا و انتقام پائولينا خاتمه پيدا مي‌کند تنها نکته‌اي است که تماشاگر مي‌تواند از ابتدا آن را حدس بزند، به خصوص با وجود اسلحه‌اي که پائولينا در دست دارد و دائم به وسيله آن دکتر ميراندا را تهديد به مرگ مي‌کند. در واقع پائولينا در دادگاهي که درخانه خودش تشکيل داده اقدام به گرفتن اعتراف از جنايت‌کاري مي‌کند که خود از قربانيانش بوده و مرور زمان هم نتوانسته درد اين جنايت را تسکين بخشد.
«مرگ و دوشيزه» اگرچه اولين نمايش گروه«روژان» است اما به عنوان اولين تجربه يکي از آثار خوبي است که اجرا شد و بهنام حقيقي هم در مقام کارگردان مي‌توانست اين نمايش را بهتر از آنچه اجرا شد، به روي صحنه بياورد.

سرسنگي ضمن اعلام اين خبر گفت:"شش داستان كه هر يك از مضمون جداگانه اي برخوردار است براي كودكان و نوجوانان آماده كرده ام و كتاب "روزي كه يادم نمي رود" يكي از اين شش داستان است كه منتشر شده و پنج اثر ديگر مراحل فني را طي مي كند.

وي افزود:"يك نمايشنامه هم در دست انتشار دارم كه همراه پنج كتاب ديگر تا دو ماه آينده توسط انتشارات عصر انديشه منتشرمي شود.

اين استاد دانشگاه تصريح كرد :"علاوه بر كارهاي فوق يك كار پژوهشي كه درآن ده سال نمايشنامه نويسي معاصر ايران بررسي مي شودرا در دستور كار براي انتشار دارم.اين اثر يك كار گروهي است كه با همكاري جمعي از اساتيد ودانشجويان، نمايشنامه نويسي معاصر ايران را از سال۷۳تا۸۳بررسي مي كنيم.

كيهان:مراسم اختتاميه نمايش هاي ويتسك، تنها راه ممكن، بكش تا اونجا كه نفس داري بكش و مرگ و دوشيزه و از خدمات  اكرم محمدي ازروزنامه خراسان خراسان تقدير شد.

ايرنا: مراسم اختتاميه چهارنمايش روز جمعه در مجموعه تئاتر شهر تهران برگزار مي‌شود.

به گزارش روزسه شنبه روابط عمومي مجموعه تئاتر شهردراين مراسم از عوامل اجرايي و دست اندركاران نمايش‌هاي " ويتسك " به كارگرداني " مسعود دلخواه" "تنها راه ممكن " كار" محمد يعقوبي" ،"بكش تاآنجا كه نفس داري بكش" به كارگرداني" مجتبي معاف" و" مرگ دوشيزه" به كارگرداني" بهنام حقيقي" تقدير مي شود
دراين مراسم همچنين‌از"اكرم محمدي"از روزنامه خراسان تقدير مي‌شود.

سايت ايران تئاتر:

خبرنگاران فعال در حوزه تئاتر مورد تقدير قرار مي‌گيرند .

نمايش‌هاي «ويتسك»، «تنها راه ممكن»، «بكش تا اونجا كه نفس داري بكش» و «مرگ و دوشيز» روز جمعه در مراسمي به اجراهاي خود پايان مي‌دهند.

به گزارش روابط عمومي مجموعه تئاتر شهر، مراسم اختتاميه نمايش‌هاي "ويتسك" به كارگرداني مسعود دلخواه، "تنها راه ممكن" به كارگرداني محمد يعقوبي، "بكش تا اونجا كه نفس داري بكش" به كارگرداني مجتبي معاف و "مرگ و دوشيز" به كارگرداني بهنام حقيقي، روز جمعه اول مهر ماه پس از اجراي نمايش، با تقدير از عوامل و دست اندركاران آن‌ها برگزار خواهد شد.

در جريان برگزاري مراسم اختتاميه "نمايش دوشيزه و مرگ" از خدمات خبرنگار با سابقه و فعال حوزه تئاتر اكرم محمدي از روزنامه خراسان تقدير شد.

 خبر گزاري فارس:

در مراسم اختتاميه چهار نمايش در تئاتر شهر خبرنگاران فعال در حوزه تئاتر مورد تقدير قرار مي‌گيرند خبرگزاري فارس: نمايش‌هاي «ويتسك»، «تنها راه ممكن»، «بكش تا اونجا كه نفس داري بكش» و «مرگ و دوشيز» روز جمعه در مراسمي به اجراهاي خود پ ايان مي‌دهند.

به گزارش خبرگزاري فارس، به نقل از روابط عمومي مجموعه تئاتر شهر، مراسم اختتاميه نمايش‌هاي "ويتسك" به كارگرداني مسعود دلخواه، "تنها راه ممكن" به كارگرداني محمد يعقوبي، "بكش تا اونجا كه نفس داري بكش" به كارگرداني مجتبي معاف و "مرگ و دوشيز" به كارگرداني بهنام حقيقي، روز جمعه اول مهر ماه پس از اجراي نمايش، با تقدير از عوامل و دست اندركاران آن‌ها برگزار خواهد شد. در جريان برگزاري مراسم اختتامیه نمايش مرگ و دوشيزه" از خدمات اكرم محمدي خبرنگار با سابقه و فعال حوزه تئاتر روزنامه خراسان،تقدير شد.

در همين زمينه اکرم محمدي خبرنگار خراسان با «محمدحسن طالبيان» مدير بنياد پارسه گفتگويي انجام داد وي در پاسخ به خراسان درباره وضعيت اين سد و آثار فرهنگي، تاريخي و هنري اين محوطه گفت: ۴۸ نقطه در درياچه وجود دارد که ۲۴ مورد از اين آثار فرهنگي قاچاق شده‌اند و ما هم اطلاعات آن را از دست داده‌ايم و از ۲۴ مورد ديگر ۱۹ اثر کاوش شده و اطلاعات آن به دست آمده است و ما براي اولين بار است که کار مديريت نجات ميراث فرهنگي را انجام مي‌دهيم. اين مسئله در مراکز و نقاط ديگر کشور هم اتفاق افتاده مثلا بيش از صداها تپه باستاني در خوزستان به وسيله کشت و صنعت در حال از بين رفتن هستند.
وي زماني را که مي‌توانند گروه هاي باستان‌شناسي نظر نهايي‌شان را درمورد آبگيري و اثرات مخرب سد اعلام کنند دي‌ماه اعلام کرد و گفت: تا زماني که مطمئن نيستيم اثر منحصربه فردي با آبگيري سد زير آب قرار مي‌گيرد نمي‌توانيم کاري انجام دهيم ولي مطمئنيم که يک سري از آثار در درياچه وجود دارند که با محدود کردن آب مي‌توان آنها را نجات داد.

او درمورد رطوبت مي‌گويد: تنها مسئله نگران‌کننده درخصوص احداث سد سيوند به نفوذ رطوبت به بناي پاسارگاد است چون رطوبت و آلودگي دو اثر تخريب‌کننده سنگ به شمار مي‌رود ولي با توجه به اخباري که درمورد غرق شدن مقبره کوروش در سدسيوند اعلام شد اعلام مي‌کنم که چنين چيزي صحت ندارد چون پاسارگاد درفاصله هفت کيلومتري از سد و در ارتفاع بيش از ۲۵ متري از درياچه واقع شده است وتنها رطوبت است که به مرور زمان بر اين بناي تاريخي تاثير مي‌گذارد با اين حال رطوبت در سطح بسيار کمي وجود دارد و هيچ کس نمي‌تواند درمورد تاثيرات آن نظري ارائه کند.
طالبيان درخصوص بازسازي و مرمت بناهاي تاريخي اين منطقه مي‌گويد: معناي ميراث فرهنگي در دنيا عوض شده و ديگر بازسازي آثار باستاني مورد قبول باستان شناسان دنيا نيست و اين کار را باعث از بين رفتن اثر مي‌دانند در واقع درموقعيت کنوني نگهداري و حفاظت مد نظر است و کساني که فکر مي‌کنند بايد آثار باستاني و تاريخي را بازسازي کرد از اصل کار باستان‌شناسي و ميراث فرهنگي دنيا عقب مانده‌اند.
يکي ديگر از توافقات ميراث فرهنگي و وزارت نيرو اين است که در مجاورت سد موزه آثار تاريخي اين منطقه احداث شود و طالبيان هزينه ساخت اين موزه را بيش از يک ميليارد تومان اعلام مي‌کند و مي‌گويد: اين موزه براي حفاظت آثار تاريخي منطقه بايد ساخته شود و وزارت نيرو هم اعلام کرده که هزينه آن را پرداخت کند.
مدير بنياد پارسه درخصوص اختصاص ۱۰۰ ميليون تومان بودجه براي منابع تحقيقاتي در اين منطقه مي‌گويد: براي اولين بار هفت هيئت کاوشگر و کارشناس در اين منطقه مشغول به کارند يعني حتي در دنيا سابقه نداشته که براي آثار باستاني همزمان هفت هيئت کاوشگر فعاليت کنند و اين خود نشانگر اهميت موضوع است. اين گروه‌ها شامل يک گروه مشترک ايراني و ايتاليايي، ايراني و لهستاني دو گروه ايراني و آلماني، يک گروه ايراني و فرانسوي و يک گروه مشترک از دانشگاه تهران است که درصدد کشف احتمالي روستاهاي هخامنشي، کشف گورستاني بزرگ مربوط به دوره ساساني، کوره‌هاي پخت سفال از دوران پيش از تاريخ، کوشک هخامنشي و گورستاني از دوره صفويه هستند. براي اتمام اين کاوش‌ها و تحقيقات ميراث فرهنگي ۱۵۰ ميليون تومان از منابع جاري پژوهشي هزينه کرد و قرار بود که وزارت نيرو هم ۳۰۰ ميليون تومان هزينه کند که تاکنون اين رقم پرداخت نشده و فقط براي يکصد ميليون تومان آن اعلام آمادگي کرده است و ما هم اعلام کرده‌ايم که اين رقم هرچه زودتر بايد پرداخت شود و حتي اگر وزارت نيرو اين رقم را پرداخت نکند، ميراث فرهنگي تلاش مي‌کند تا اين اعتبار را براي تکميل کاوش‌ها دريافت کند.

. به گزارش خراسان از اين دوازده عنوان، پنج کتاب تجديد چاپ است و هفت عنوان براي اولين بار منتشر مي‌شود.
کتاب هاي «دوره درهاي بسته» گزارش عبدالمجيد رحمانيان از صد ماه زندگي در اردوگاه اسرا در عراق است که توسط سميه حسيني نگاشته شده است. نفيسه ثبات نيز کتاب ناصر کاظمي به روايت همسرش شهيد را نوشته و يحيي نيازي هم کتاب «بي‌سيم عمليات کرکوک» که خاطرات يکي از رزمندگان عمليات فتح يک است را به رشته تحرير درآورده است.
کتاب سه روز محاصره» روايت محمد هادي است که توسط عليرضا اشتري نوشته شده است.
فرهاد خضري هم کتاب «مرگ از من فرار مي‌کند» را نوشته و «خدا مي‌خواست زنده بماني» در مورد صياد شيرازي هم توسط فاطمه غفاري نوشته شده است. بر «ستيغ جبال فتح» را هم جهانگير خسروشاهي نگاشته است.
بنابراين گزارش» به مناسبت بيست و پنجمين سالگرد هفته دفاع مقدس روايت همسر شهيد که توسط مريم برادران نوشته شده براي چهارمين بار منتشر مي‌کند و «همت به روايت همسر شهيد» نوشته حبيبه جعفريان براي نهمين بار به چاپ مي‌رسد. همچنين چمران به روايت همسر شهيد و کتاب حميد باکري به روايت همسر شهيد که توسط همين نويسنده به چاپ رسيده بود» به چاپ هشتم رسيدند کتاب «مهدي باکري» به روايت همسر شهيد نوشته مريم برادران هم در اين هفته به چاپ دوم مي‌رسد.
در اين هفته همچنين همزمان با هفته دفاع مقدس و بازگشايي دانشگاه‌ها نمايشگاه کتاب «ادبيات پايداري» در دانشکده ادبيات و علوم انساني دانشگاه تهران برپا مي‌شود. در اين نمايشگاه بيش از يکصد عنوان کتاب عرضه مي‌شود.