روز گذشته محمود شالويي، مدير كل جديد دفتر هنرهاي تجسمي و سرپرست موزه هنرهاي معاصر به سوالات خبرنگاران درباره هنرهاي تجسمي پاسخ داد و برنامه هاي خود را تشريح كرد.شالويي در ابتداي صحبت هايش؛ دفتر هنرهاي تجسمي را يكي از مهمترين مراكز هنري با زيرمجموعه هاي وسيع و گسترده در زمينه هاي فراوان با خيل عظيم هنرمندان دانست و گفت: هنرمندان ما امروز چه در ايران و چه در جهان از نام آورترين هنرمندان هستند و خدمات آنها چه در دوره انقلاب، جنگ و بازسازي همواره درصدد ترويج هنر ناب ايراني و اسلامي بوده است و ما بايد وضعيت بهينه اي ايجاد كنيم و ساختار نويني را بنا بگذاريم.وي در ادامه گفت: در حوزه هنرهاي تجسمي به موضوع راهبردي و سياست گذاري جمعي از نخبگان نياز مبرم داريم و به همين دليل فهرستي از نخبگان و پيشكسوتان را تهيه كرديم كه شوراي راهبردي و سياست گذاري هنرهاي تجسمي را شكل دهيم.همچنين براي موزه هنرهاي معاصر تهران به دليل گنجينه عظيم آثار هنري از مشورت جمعي از اصحاب هنر بهره گرفته ايم و قرار است تا شورايي پنج نفره متشكل از هنرمندان برجسته و كارشناسان؛ براي خريد آثار هنري؛ طبق ضوابط و دستورالعمل اقدام كنند.

روز گذشته محمود شالويي، مدير كل جديد دفتر هنرهاي تجسمي و سرپرست موزه هنرهاي معاصر به سوالات خبرنگاران درباره هنرهاي تجسمي پاسخ داد و برنامه هاي خود را تشريح كرد.شالويي در ابتداي صحبت هايش؛ دفتر هنرهاي تجسمي را يكي از مهمترين مراكز هنري با زيرمجموعه هاي وسيع و گسترده در زمينه هاي فراوان با خيل عظيم هنرمندان دانست و گفت: هنرمندان ما امروز چه در ايران و چه در جهان از نام آورترين هنرمندان هستند و خدمات آنها چه در دوره انقلاب، جنگ و بازسازي همواره درصدد ترويج هنر ناب ايراني و اسلامي بوده است و ما بايد وضعيت بهينه اي ايجاد كنيم و ساختار نويني را بنا بگذاريم.وي در ادامه گفت: در حوزه هنرهاي تجسمي به موضوع راهبردي و سياست گذاري جمعي از نخبگان نياز مبرم داريم و به همين دليل فهرستي از نخبگان و پيشكسوتان را تهيه كرديم كه شوراي راهبردي و سياست گذاري هنرهاي تجسمي را شكل دهيم.همچنين براي موزه هنرهاي معاصر تهران به دليل گنجينه عظيم آثار هنري از مشورت جمعي از اصحاب هنر بهره گرفته ايم و قرار است تا شورايي پنج نفره متشكل از هنرمندان برجسته و كارشناسان؛ براي خريد آثار هنري؛ طبق ضوابط و دستورالعمل اقدام كنند.

 
سينماي كودك بعد از انقلاب، با فراز و فرودهاي بسياري همراه بوده و اين نوع سينما، مرهون تلاش كساني است كه سال ها در اين زمينه تلاش كرده و آن را زنده نگه داشته اند.دكتر شاه حسيني دبير جشنواره فيلم كودك و نوجوان در يك نشست خبري با بيان اين مطلب گفت: توليد ٩فيلم در سال آن هم در مقايسه با توليد ٩٠فيلم به صورت ساليانه براي سينماي كودك، ميزان اندكي نيست هرچند اين وضعيت براي سينما مطلوب نيست و ما با وضعيت مطلوب فاصله زيادي داريم.وي در زمينه سطح كيفي آثار توليد شده براي كودكان گفت: رويكرد محتوايي در سينماي كودك روبه بهبود است و ما به تدريج شاهد يك كارنامه كيفي خواهيم بود و هر چه سينما از نظر ساختاري پيشرفت كند ؛ سينماي كودك هم مي تواند سهمي از آن داشته باشد .دبير بيست ودومين جشنواره بين المللي فيلم كودك در ادامه گفت: اكران فيلم هاي كودك نيازمند عزمي دو جانبه است كه مديران سينما و سينماداران با تعامل و همفكري مي توانند به نقطه مناسبي دست پيدا كنند.

هفته گذشته، گزارش توليد فارابي همانند قبل منتشر شد. در ميان اسامي فيلم ها، وقتي به دنبال موضوع آن ها بودم؛ تنها چيزي كه نظرم را جلب كرد؛ اوج توليد فيلم هاي كمدي و افت بالاي توليد فيلم هاي كودك و دفاع مقدس بود و جالب تر اين كه معاونت سينمايي و فارابي خود بر توليد اين گونه فيلم ها تاكيد دارد و حتي دو سال پيش براي توليد تعداد محدودي فيلم با همين موضوعات؛ حمايت خود را اعلام كرد. اما حالا بعداز اين همه سال مي بينيم كه اين نوع فيلم و توليد آن در حداقل قرار مي گيرد. سينماي كودك، هميشه سينمايي مهجور بوده است چه از حيث مخاطب و چه از نظر توجه مسئولان اما تنها بارقه اميد در اين ميان، برگزاري جشنواره فيلم هاي كودك و نوجوان است كه آن هم در تب و تاب تغيير مكان از اصفهان به همدان؛ حداقل به ثباتي كوتاه مدت دست يافته است. با توجه به اين روند توليد كه درآن تعداد اندكي فيلم كودك ديده مي شود؛ آيا مي توانيم بگوييم جشنواره فيلم كودك ما حرفي براي گفتن دارد؟ آيا سالي چند فيلم براي كودكان همه نيازهاي سينماي كودك را برطرف مي كند؟ اصلا با نبود سالن سينمايي ويژه فيلم هاي كودك چه بايد كرد و حتي اگر فيلمي هم ساخته شود؛ كجا بايد به نمايش گذاشته شود؟ و سوالات بسيار ديگري كه هنوز كسي به آن به درستي پاسخ نداده است.

 چهارمين همايش پژوهشي تئاتر مقاومت درحالي برگزار شد كه توجه بيشتري به مقالات دانشجويي و كارهاي پژوهشي دانشجويي شده بود. هرچند برگزاري اين همايش در دانشگاه تربيت مدرس؛ سبب شد تا جمعي از دانشجويان هم از برنامه هاي اين همايش استفاده كنند ولي مخاطب اصلي اين همايش فعالان تئاتري بودند. اما نكته قابل تامل در اين دوره، تنوع مقالات و موضوعاتي است كه ارائه شده بود و جالب تر اين كه نگاه انتقادي در برخي از اين موارد؛ ديده مي شد.
دكتر مسعود دلخواه يكي از كساني بود كه در اين دوره از همايش با مقاله اي با موضوع «تئاتر دفاع مقدس و ضرورت تجديدنظر در تبيين اهداف و راهكارها» حضور داشت. او در خصوص اين موضوع گفت: آثار هنري مربوط به جنگ و دفاع از استقلال و هويت ملي، به ويژه در حوزه فيلم و تئاتر بخش مهمي از توليدات فرهنگي يك قرن اخير را تشكيل مي دهند.
بازتاب واقعيت هاي جنگ جهاني اول و دوم و مبارزات استقلال طلبانه مردم آمريكاي لاتين، آفريقا، ويتنام، كره و ... در هنر و ادبيات جهاني، گوياترين سند تاكيد برنقش مسئولانه هنرمندان در چنين دوراني است چون هر جنگي با پايانش، تمام نمي شود و باهنر، تبعات اجتماعي، اقتصادي، رواني و فرهنگي آن تا سال ها بعد ادامه مي يابد.
وي در ادامه گفت: باتوجه به رشد روزافزون و توجه مسئولان فرهنگي به توليدات هنري و فرهنگي در حوزه جنگ و دفاع مقدس، هنوز با گذشت نزديك به بيست سال از جنگ؛ آثار هنري ماندگاري كه ضمن بومي بودن، وجهه اي جهاني داشته باشند، در ايران خلق نشده و اگر هم شده، تعداد آن ها بسيار انگشت شمار است و اين ضعف و كمبود در حوزه تئاتر و نمايش مشهود است.
صمد چيني فروشان هم در زمينه «علل تاريخي ناهم زماني تحولات اجتماعي و هنري و ناكارآمدي تئاتر» گفت: جامعه ايراني از ديرباز با نوعي ناهم زماني به ويژه در زمينه تحولات اجتماعي و كنش هاي هنري دست به گريبان بوده است. در توضيح اين وضعيت، مورخان و جامعه شناسان معاصر، گاه به تصريح و گاه در لفافه؛ اظهاراتي داشتند.
دكتر مصطفي مختاباد هم با پژوهشي در زمينه «حماسه سرايي ايراني و درام مقاومت»؛ گفت: حماسه زبان مردم است هرچند مردم كمتر از اين زبان استفاده مي كنند. حماسه يك فرهنگ است. فرهنگي كه تنها در مرز و بوم جغرافياي حماسه سازي، ريشه مي دواند. در واقع حماسه، بيان هنري زيبايي شناسانه اي است كه تصويرگر جهاني ايده آل و آرماني است؛ جهاني معنايي عظيم و برتر كه در آن همه عظمت انساني از شجاعت ايمان، عشق، وفاداري و شهادت نگاري مي شود. ضمن اين كه حماسه و حماسه سرايي، همزاد فرهنگ مردم ايران است و اوج حماسه سرايي ايراني در شاهنامه فردوسي تجلي پيدا مي كند. در واقع شاهنامه اثري است كه فرهنگ، هويت و تاريخ را روايت مي كند. حتي از منظري ديگر، حماسه با فرهنگ ما از نوعي ديگر هم گره خورده و آن واقعه عاشوراست و تولد هنري ديني و حماسي مثل تعزيه خواني و مقتل ايراني را رقم زده است و اين فرهنگ تا امروز به جامانده است و اين روايت در قالب مختلف از جمله شعر، داستان، فيلم نامه  و نمايش نامه، مقاومت انسان ايراني را تصوير مي كرد. سيدحسين فدايي حسين «نسبت الگوهاي داستاني در تئاترجنگ و تئاتر دفاع مقدس» را مورد مقايسه قرار داد و گفت: يكي از مضامين اصلي و عمده در هنرهاي نمايشي، جنگ و مسائل پيرامون آن، در تاريخ مطرح بوده است.
حتي تئاتر از درام هاي باستاني يونان تا آثار مدرن نمايشي امروز، همواره نشانه ها و دستمايه هايي از جنگ و مفهوم آن و پيامدهاي خوش و ناگواري را در پي داشته است. در يك نگاه كلي شايد نتوان تفاوتي ميان تئاترجنگ با ساير گونه هاي نمايشي قائل شد اما به طور قطع، تئاتر جنگ در مضمون و موضوع، در ايجاد موقعيت نمايش و ارائه الگوهاي داستاني براي روايت، با گونه هاي ديگر نمايشي متفاوت است.
وي با اشاره به نمونه هايي از نمايش نامه هاي شاخص جنگ در جهان با الگوهايي در آثار مكتوب نمايشي در دفاع مقدس گفت: شناسايي نقاط اشتراك و تفاوت ميان انديشه هاي مختلف نمايشي، نسبت به پديده جنگ، الگوهاي داستاني برخي از نمايش نامه ها را تشكيل مي دهد اما مسئله اصلي اين است كه براي دفاع از آرماني متعالي بايد آثار نمايشي همسو مي شد، كه اين مسئله خود دو موضوع شباهت و وجوه تمايز را در نمايش نامه هاي جنگ در آثار خارجي و دفاع مقدس به همراه داشت.